Ўзбекнинг ўзи қизик, ўзидан ҳам сўзи қизиқ

Бир неча кундан бери бир нарасани ўйлаб, бошим қотиб қолди. Гап ўзбек халқ оғзаки ижодининг бойлиги хақида. Биздаги афсоналар, достонлар, қушик турлари (лапар, алла, марсия, терма), мақол, аския, пайров, топишмоқ, тез айтиш, сўз уйинлари шунчалик кўп ва бойки, баъзан ёқамни ушлаб қоламан. Биргина аскияни олайлик – бу шунчалик нодир санъатки, билмадим, бошқа халқларда ҳам учрайдими йўқми. Албатта, кўпгина халқлар бой оғзаки меъросга эга, ўзбек тилидаги оғзаки ижод эса, менимча, энг бойлардан бири бўлса керак. Буни нима билан тушунтирса бўлади, шунчалик бойликнинг келиб чиқиши қанақанги омиллар билан боғлиқ бўлган, сабаблари нимада? – шуларни ўйлаб, тагига ета олмаяпман.